دلم شور میزنه

خودم شیرین

هیچ وقت از مرگ نترسیدم...حتی وقتی کوچیک بودم...اما مرگ از من میترسه...بارها به سراغش رفتم...اما ازم فرار کرد...هفت سال پیش چند ثانیه لمسش کردم...حس خوبی بود...سبک شده بودم...از بالا خودمو رو تخت بیمارستان دیدم...دیدم که آروم افتاده بودم رو تخت...آرومه آروم...اما اطرافیان جیغ میزدن...دلم به حال اطرافیان سوخت...برگشتم...یعنی اون پرستارای لعنتی برگردوندنم...اما حالا بیشتر از هر زمانی بهش احتیاج دارم...به مرگ

نوشتم

پس هستم

Barcelona vs Real Madrid

VIVA Barca

بله کجا بودند
همین که بهار شد سر و کله شون پیدا شد ، خیلی هم زیاد
دیروز دوتاشونو که دیدم شناختمشون ، پارسال هم خونمون بودند یه گوشه ای واسه خودشون زندگی میکردند منم تا دیشب فکر میکردم خواهر برادرن که پدر مادرشون بدست انسانها کشته شده اما دیشب حوالی ساعت سه و شونزده دیقه به وقت قدیم با یه صداهایی از خواب بیدار شدم برگشتم دیدم به فاصله نیم متر اونورتر اینا سخت مشغولن
تازه متوجه شدم اینا خواهر برادر نیستن و زن و شوهرن .
حالا از صبح تا حالا دارم فکر میکنم که از همون پارسال یعنی قرار ازدواج گذاشته بودن ؟ آخه اون موقع خیلی کوچیک بودن ! و اگر اینطوره خیلی خوب با هم دووم آوردن 
حالا هر چی هم میگردم پیداشون نمیکنم ، فکر کنم فهمیدن دیشب یه لحظه دیدمشون و روشون نمیشه بیان جلو ، اما اگر دیدمشون بهشون میگم همین گوشه ی اتاقم براشون یه آشیونه درست میکنم همین جا بمونن زمستونم جایی نرن .
خدا کنه ببینمشون ...

میره توی روزنه ، نه یه روزنه ی نور ، که یه روزنه ی تاریک ، یه روزنه ی بودار ، نه بوی بد دار نه بوی خوب دار ، فقط بودار 

میثم از دیشب داره میمیره

خدا کنه زودتر تموم کنه 

شاید این مردن براش یه اتفاق بزرگ باشه 

شاید بعد از این مردن ، بی مرگی هر روزش از بین بره

شاید

یه زخم میتونه هر جای بدن باشه
روی دست ، روی پا ، نوک انگشت ، توی دهن ، روی لب ، روی زانو ، روی آرنج ، روی ...
اما من فکرم زخم شده
ازین زخم های چرکی
ازینا که دل آدمو آشوب می کنه
فکرمو باید پانسمان کنم
یا بهتره بگم باید بپوشونمش

من پسري هستم 23 ساله
کسي که در عمرش بارها و بارها مورد تجاوز مراقبت نشده ي زندگي قرار گرفته ولي دم نزده
همين .

بوی
بوی رسوایی
بوی خوب رسوایی 
بوی خوب لذت رسوایی
بوی خوب لذت در رسوایی

زندگی دوباره سخت مشغولم شده

من معلولم

من علت ندارم

پاهام با هم مشکل پیدا کردن
دیگه با هم هماهنگ نیستن
هر کدوم واسه خودش یه طرف میره
یکیشون زود خسته میشه و وای میسته ولی اون یکی که هنوز خسته نشده بدون توجه به این یکی به راه خودش ادامه میده 
اونوقت من بدبخت یا باید تعادلم بهم بخوره یا باید سریع یه جا بشینم و شروع کنم باهاشون حرف زدن
اما اینا اصلا گوششون بدهکار نیست اصلا انگار نه انگار دارم با اونا حرف میزنم 
اون که خسته س داره تو خودش ذوق ذوق میکنه اون یکی هم مدام خودشو تکون میده و به اون یکی فخر میفروشه
من موندم با این پاها باید چی کار کنم

این سکوت باید بشکنه

تلنگر می خوام 

زدی اما سبک بود 

اما می شکنم

فقط کمی دیگه زمان بگذرد

هیچ گاه نباید هیچ گاه هیچ گاه شود

وبلاگی داشتم یعنی دارم که توش گاه بی گاه می نوشتم 
نوشتن حرف های گاه بی گاه در سر 
گاه بی گاه پیغامی برای دوستان
اما حال شد هیچ گاه
هم مانند اسمش
هیچ گاه

هر وقت میگفتم چرا اینقدر سختی میکشم ؟

میگفتن این سختیها خوبه عوضش اون دنیا راحتی ...

میگم دروغه ...

انسان نیومده این دنیا که سختی و رنج بکشه 

اما یه روز میفهمم چرا ...

حس نیست

ماتم هست 

درد هست 

شهوت نیست

شوق نیست

پوچ هست 

من هست

طراوت نیست

نور نیست 

سقوط هست

نیست هست

هست نیست

...

بارونی زیبا بود 

هوا فوق العاده بود

سر کلاس بودم استاد درس میداد اما

من به صدای بارون گوش سپرده بودم

نگاهم نیز در رفت و آمد بین پنجره و تخته بود

در سال جدید روزی بود که احساس خوبی داشتم

چقدر سخته بهت فشار بیاره اما هیچ کاری نتونی بکنی جز اینکه رهایش کنی ...

شروعی دیگر

             پایان کجا بود ؟

در حال یاد  آوردن عطسه می کنم 

           صبر می کنم ...

فلانی می گفت :            ( خدا با صابرین است )

       دروغ می گفت

در این لحظه همه در حال دروغ گفتن هستن

   حتی من !

                       چرا من ؟

                                           چرا فقط من ؟

چه کرده بودم ؟

؟

نوشته یک دوست

داره برف میاد تا دنیای سیاه سفیدمو فقط سفید کنه .

توی سرم بخار جمع شده

باید سوراخش کنم تا خالی شن .

زندگی جاریست 

نگاهش میکنم 

لبخند میزنم 

نمیدونم به خودم یا اون

جفتمون لایق لبخندیم

اما لبخندی متفاوت

انگشتان دست راستم داشت خوب میشد و کامل باز و صاف میشد

اما نشد چون ادامه ندادم

اما میخوام دوباره شروع کنم

باید صاف بشن

دوباره میخوام بنویسم اما نمیدونم درباره چی  

ذهنم خالیه 

بهتی خاموش تر از

وسوسه های نوشتن در

فکری در

جمله های

...

من رقص دختران هندي را بيشتر از نماز پدر و مادرم دوست دارم. چون آنها از

روي عشق و علاقه مي رقصند ولي پدر و مادرم از روي عادت نماز مي خوانند .